Android – Opera Mini vs Firefox Beta | Linuksowe njusy z mojego Aptosida

Podziel się:
0Shares

Z czystej ciekawości zainstalowałem betę Firefoxa dla Androida. Wcześniej to i owo czytałem nt. tego projektu mobilngo Firefoxa (głównie gdzieś tam na ircowych kanałach i na Diasporze*) i w zasadzie – w moim mniemaniu – przeważały ochy! i achy! nad rzetelną informacją techniczną (która rzecz jasna jest w necie dostępna, ale musiałbym mieć 666 wcieleń, żeby śledzić wszystko w internecie), a w kontrze do tego – totalna krytyka i zjebki dla deweloperów projektu.

SC20130111-153026

Sama instalacja – tragedia. Trwało to nieznośnie długo – paczka po instalacji zajmuje u mnie 8,10 MB (dla porównania: Opera Mini, to… 820 kB!). Po pierwszym odpaleniu pojawia się strona powitalna a’la speed dial z domyślnymi okienkami typu: Firefox – pomoc, Firefox – dodatki itd. Wygląd – fajny, schludny, z kartami podobnymi do Chrome. Po dotknięciu nowej karty, poprzednia zwija się horyzontalnie do połowy ukazując opcję nowej karty z okienkiem adresowym. To najbardziej mi się podoba (zdecydowany plus w porównaniu do mobilnej Opery) w androidowym Firefoxie.

SC20130111-153131

Potem jest już tylko gorzej i gorzej… Niestety mobilny Firefox (przynajmniej u mnie) jest meeeega-wolną przeglądarką. Najwolniejszą, jaką testowałem pod Androidem. Mój profil na identi.ca (jakby nie było, identi.ca, to strona mega-prosta i nie przeładowana syfem) ładował się trzy razy wolniej, niż na Operze, natomiast ten blog otwierał się cztery razy wolniej (sic!). O stronach typu onet, czy wp nie wspominam, bo to tragedia do kwadratu. Czekanie na pełne załadowanie trwa wieki.

Zawsze byłem entuzjastą Opery – zarówno na smartfonie, jak i na stacjonarce. Niedawno – w paradoksalny sposób tendencja odwróciła się: na PC korzystam z Iceweasel’a (więc de facto Firefoxa), ponieważ od wersji 12.10, Opera pod Linuxem [na moim niestabilnym Debianie] często się sypie (niezgodność wyświetlania z zawartością, wariująca czasami Java, szwankujący AdBlock no i totalna porażka – zlikwidowanie usługi Opera Unite :/). Natomiast na Samsungu u mnie króluje wyłącznie Opera Mini – najlepsza smartfonowa przeglądarka pod słońcem; Opera ma długą tradycję mobilnej wersji i jest dla mnie mistrzynią pod tym względem.

Reasumując – betę Firefoxa odinstaluję z Samsunga Galaxy 551. Duża, nieporadna, wolna i nieprzydatna przeglądarka.

***

Nareszcie! Po ostatnim upgradzie mojego Aptosida  (nowa wersja kernela u mnie: 3.7-1.slh.3-aptosid-686), zniknął jeden, bardzo mnie wkurwiający bug tyczący się AwesomeWM. Operuję czterema językami pod skrótami klawiszowymi i jedynie pod językiem polskim funkcjonowało przęłączanie pulpitów pod skrótem MOD+1,2,3,4…. Jeśli pisałem coś w Esperanto, czy po czesku na ircu i chciałem przejść na desktop z Iceweaselem, musiałem używać myszki (każdy, kto przyzwyczaił się do klawiszologii i shotrcutów wie, jakie to denerwujące) – teraz pod każdym innym, niż polski językiem, skrót zmiany pulpitów działa znakomicie.

Jeśli już jestem przy AwesomeWM, mała porada dla newbies odnośnie tego managera. Ekipa opiekująca się projektem, nie aktualizuje go przesadnie często (na pewno jednak częściej niż np. Fluxbox, jak mniemam), ale w gałęzi unstable Debiana (nie wiem jak inne distra “absorbują” nowości….) aktualizacje AwesomeWM nie przynoszą wysypów wm-a, czy niespodzianek. Pamiętajcie jednak, że zawartość katalogu /usr/share/awesome, to serce tego menadżera jeśli chodzi o wygląd (i nie tylko) – możecie po instalacji Awesome zrobić dowiązanie, albo go skopiować do /home, względnie edytować pod rootem z w/w lokalizacji. Jeśli wybierzecie, ostatnią opcję, zróbcie sobie backup /usr/share/awesome. Po aktualizacji bowiem dostaniecie defaultową tapetę Awesome + defaultowe ikony zmiany pulpitów + defaultowe kolory i wygląd menu (jednak ze wszystkimi waszymi ustawieniami z pliku rc.lua, który macie w ~/.config/awesome). Jak wiadomo, AwesomeWM, to NAJLEPSZY, acz wymagający menadżer okien, więc jeśli bawicie się w kolorowanie desktopu pod kątem konsolowych barw (i vice versa), albo sami (jak ja) edytujecie ikony w górnym i dolnym pasku, backup uratuje wasze ustawienia sprzed upgrade’u :)

upgrade_awesomewm

Organizery i wszelkie inne aplikacyjne wariacje pt.: to-do, są dla wielu istotnym narzędziem. Na Linuksie znajdziemy ich od zajebania. Oczywiście triumfy święcą GUI-zabawki (względnie akcje typu google’owskie kalendarze, etc.). Ja korzystam z tego typu “przypominaczy” wyłącznie w necie (audycje radiowe do wysłuchania, filmy do obejrzenia, irc-kanały do odwiedzenia, bleble…) i… są to tylko CLI-aplikacje. Pierwszym moim konsolowym “budzikiem” było pygmynote. Baaaardzo minimalistyczna zabawka – funkcjonalna, aczkolwiek “surowa”. Potem przerzuciłem się na calcurse:

calcurse

Bardzo funkcjonalne narzędzie z całym stadem opcji, gdzie zapiszesz wszystko i o niczym nie zapomnisz – kilka skrótów klawiszowych i polubisz calcurse :)

Jednak parę dni temu zacząłem testować tudu. Rewelacja! Zdecydowanie najlepsza aplikacja kalendarzowa, zwłaszcza dla takich sklerotyków, jak ja. Rozgryzam ją sobie bez stresu i pewnie niebawem napiszę mini-poradnik jak łatwo przystosować app do własnych potrzeb i jak się po niej poruszać – jak dla mnie, najlepszy linuksowy przypominacz CLI!

tudu

Xubuntu z jajkiem 2.6.31-19

Podziel się:
0Shares
Dziś pobrałem nowe aktualizacje i jądro mojego Linuxa “podskoczyło” do 2.6.31-19. Niby nic wielkiego, ale mnie po prostu cieszy stabilność Xubu :) Od chwili zainstalowania nie miałem ŻADNYCH problemów z czymkolwiek (no, może parominutowe zamotanie, gdy Skype nie wykrywał poprawnie zamontowanej kamery) – po prostu wszystko działa bajkowo.
Na zrzucie aktualny pulpit, a na nim:
conky;
finch (z włączonym GG);
moc (z wrzaskami moimi);
tilda, w której odpalony jest links;
Exaile;
– okna: BlackRain ~ ikony: SimplyGrey.

Armagedon w distrach z jajkiem 2.6.31-16

Podziel się:
0Shares
Uff… nie chce mi się szczegółowo opisywać powodów, przez które ostatnio po próbie upgrade’u Minta do wersji 8 Helena, wszystko niemal się wysypało. Co prawda na stronie Minta najbardziej zalecanym upgradem jest pobranie iso z 8-ką, a nie apt-get dist-upgrade z 7 Glorii, ja jednak wolałem pogrzebać w konsoli i zrobić upgrade. Dość powiedzieć, że straciłem cierpliwość po paru próbach naprawienia konfliktów między pakietami i sypiących się xorg-ów (fakkk, czy xorg.conf zawsze musi być słabym punktem moich linuxów?!), bo potrzebowałem kompa.
W efekcie, po kilku próbach z innymi distrami, wreszcie zaskoczyło Xubuntu 9.10. Zaznaczam, że chodziło mi o jądro nowsze niż 2.6.28. Miałem nadzieję, że Debian, zainstalowany z netisnt CD,  zaktualizowany z Lenny’ego do Squeeze będzie sprawował się dobrze, ale lawina podobnych kłopotów z x-ami i brak czasu, skłoniły mnie do szybkiej instalacji Xubuntu 9.10.
Instalacja + apt-get upgrade przebiegły bez żadnych problemów. Po restarcie zaczęły się sztuczki. Przede wszystkim Xubu nie logował mnie ani w x-ach, ani w recovery mode (nawet pod rootem!). Sprawdziłem ustawienia użytkownika, xorg.conf,xsession + parę innych rzeczy – wszystko wydawało się OK. Mocno wkurzony (w uporem maniaka przypominam, że potrzebowałem kompa, a z windą nie chciałem mieć do czynienia). Wreszcie na jakimś forum znalazłem potencjalne wyjście tyczące się 9.10 – wywalenie xsplash. W bólach zalogowałem się w powłoce, wypieprzyłem xsplash i… restart.
Zadziałało! Logowanie bez problemu, zarówno pod XFCE, jak i w recovery mode i powłoce (a’propos – niby dlaczego system marudził z logowaniem w powłoce – co ma do tego xsplash???). Pozostało mi wywalenie paru niepotrzebnych aplikacji, zainstalowanie mojego “pakietu podstawowego” konsolowych programów i… jest dobrze.